सत्ता र कान्छा

उत्सब चौलागाईं

सत्ता कायर छ 
र क्रुर पनि छ  ।
कोपिलाहरू निमोठ्नुलाई
आमाका आँखाबाट महाकाली बगाउनुलाई
बाबुको शिरबाट सगरमाथा छेदन गर्नुलाई
सत्ता विकासको नियम भन्छ
डार्बिनको सिद्धान्त सम्झन्छ ।
ढुङ्गाका हृदय भएकाहरू 
असुरका भक्त बन्छन् 
उनीहरूलाई सधैँ प्रिय लाग्छ 
कोपिलाहरूको आलो रगत
सत्ता ऐतिहासिक द्वन्द्वात्मक भौतिकवाद भन्छ
मार्क्सवाद सम्झन्छ ।
अरु मर्दा मात्र 
आफ्नो जीवन देख्नेहरू
रमेका जस्ता मात्र देखिन्छन्
रम्न कहाँ सक्छन् र 
बाँचेका जस्ता मात्र देखिन्छन् 
बाँच्न कहाँ सक्छन् र ?
ठ्याक्कै मान्छेजस्तै देखिने  
भ्रम मान्छेहरू  
राक्षसका हातहरू बोकेर
आउँदा रहेछन् सत्तामा 
कायर आगोहरू बोकेर
पस्दा रहेछन् मानव बस्तीहरूमा
उदण्ड हृदय बोकेर
छिर्दा रहेछन् फुलबारीहरूमा 
सत्ता यसलाई क्रान्ति भन्छ
परिवर्तनको नियम सम्झन्छ ।
हो !
यही कुराबाट कान्छा 
के तिमी सचेत छौ ?
के हामी सचेत छौँ ?
नयाँ दानवसँग
नयाँ कंससँग ।
सत्ता अजङ्गको छ
स्वयम् शक्ति सम्झन्छ
सर्वेसर्वा भन्छ
तिम्रो र उसको दुरी लामो छ
हाम्रो र उसको दुरी लामो छ ।
कान्छा ! 
सत्ता हाम्र‍ो टाउको छोएर 
भस्मासुर जस्तै कसम खान्छ 
र होलीवाइन खान्छ ।
जस्तापाता खान्छ
सुन खान्छ
वाइडबडी खान्छ
हाम्रो मुटु खान्छ
माट‍ो खान्छ ।
कान्छा तिमीले त 
आफ्नै पसिना खाइरहेका छौ ।
तिमी पराक्रमी छौ
र मायालु पनि छौ 
तर सत्ता कायर छ
र क्रुर पनि छ ।
कान्छा तिमीसँग पनि
प्रेमको सत्ता छ