भो, अब नगर्नोस्

आर आर चौलागाईं

ए, शेषकान्त सर !
ए, निर्मला म्याडम् !
कत्ति बटुल्नुहुन्छ प्लास्टिक 
कत्ति उठाउनुहुन्छ फोहोर
भो, अब नगर्नोस् ।

सफा गर्छौँ भनेर कसम खानेहरू
चुनाव जितेर गइहाले
सायद अब पाँच वर्षसम्म देखा नपर्लान्
तपाईँले पढाएका विद्यार्थीहरू
दिनहुँ यही बाटो हिँड्छन्
“सर ! हामी पनि छौँ”भन्दैनन्
“म्याडम् ! हामी पनि खट्छौँ” भन्दैनन्
बरु नाक छोपेर हिँड्छन् 
बरु मुख लुकाएर भाग्छन्
उनीहरू ठुलो मान्छे हुन छोडेर
यो सानो काममा के आउँथे र !
उनीहरू क्याफे र रेस्टुरेन्ट जान छोडेर
यो अस्तव्यस्ततामा के रमाउँथे र !
ए, शेषकान्त सर !
ए, निर्मला म्याडम् !
कत्ति लाउनुहुन्छ खरेटो 
कत्ति फाँड्नुहुन्छ झाडी
भो, अब नगर्नोस् ।

मेला लाउनेहरू व्यापार गर्छन् र कमाएर फर्किन्छन्
खेलाडीहरू पुरस्कार जित्छन् र खुसीयाली मनाउँछन्
सवारी सिक्नेहरू दक्ष हुन्छन् र लाइसेन्स लिन्छन्
नेताहरू भाषण गर्छन् र माथिमाथि पुग्छन्
यो त्यही चौर हो 
जहाँ मान्छेहरू कुकुरको सट्टा बाह्रै महिना कात्तिक मनाउँछन्
यो त्यही चौर हो
जहाँ मान्छेहरू सोमरस तन्काएर वाकवाकी गरिरहेका हुन्छन्
तपाईँहरूले ठुलो गल्ती गर्नु’भो यो देशमा जन्मिएर
चारैतिर हराभरा हुनुपर्छ भन्नुहुन्छ
सबैतिर सिनित्त र सफा पार्नुपर्छ भन्नुहुन्छ
यो अनौठो कुरा गर्नु’भो तपाईँहरूले
यो कसैले नउठाएको मुद्दा उठाउनु’भो तपाईँहरूले 
हामीलाई त फोहोरमा रमाउने बानी परिसकेको छ
हामीलाई त रछ्यानमा बसेर खाने लत बसिसकेको छ
ए, शेषकान्त सर !
ए, निर्मला म्याडम् !
कत्ति जलाउनुहुन्छ थोत्रा कागज 
कत्ति पन्छाउनुहुन्छ सिसाका टुक्रा
भो, अब नगर्नोस् ।